header2
Tarihe Göre Filtrelenen Öğeler Pazartesi, 28 Ekim 2019 - Ödemiş Ticaret Borsası
Salı, 29 Ekim 2019 00:54

Tarihçe

Ödemiş Ovası’ndaki en eski insan kültürüne ait kanıt, günümüzden 13 bin yıl önceden kalma Konaklı Beldesi’nin 700 m. Güneydoğusundaki Soğukluk Deresi’ndeki kanyonda bulunan kaya altı sığınağındaki şematik kazıma figürlerdir. Prehistorik (tarih öncesi) devrin, paleolitik (eski taş) dönemi sonlarında yapılmış olan ve dinsel bir ayini ifade eden bu figürler, aynı zamanda Batı Anadolu’daki en eski insan kültürünü de ortaya koyar.

Ödemiş Ovası’nın yerleşim tarihi geç kalkolitik (maden taş) çağından başlamaktadır. Bu çağda en eski yerleşmeleri ovadaki höyükler oluşturur. Bütün höyüklerde özellikle M.Ö. III. binde erken Tunç çağında yoğun biçimde yerleşim görüldüğü, ayrıca M.Ö. II. binde de yaygın yerleşimin var olduğu bilinmektedir. O sıralarda bu bölgede doğudan gelmiş ilk Lidyalılar yaşamaktaydı.

Hititler yukarı Küçük Menderes Havzasına “Assuwa Ülkesi” dediler. Assuwa adı Grekler (Yunanlılar) tarafından Asia biçiminde söylendi. Romalılar zamanında Asia adı yalnız yukarı Küçük Menderes Ovası için değil, tüm Batı Anadolu için söylenmiş ve zamanla büyük bir kıtanın adı olmuştur. M.Ö. XIII. Yüzyılda Hitit kralı IV. Tudhaila, Assuwa seferine çıkmış ve yöreyi imparatorluğuna bağlamıştır. Ancak Ödemiş yöresinde Hititler’in varlığından kolay kolay söz edilemez. Bu devirde; Ödemiş yöresinde, bazı yerli bağımsız Beyler ile Hititler’in Vassal prensleri hüküm sürüyordu. Hitit Devletine M.Ö. XII. Yüzyılda Frigler son verdiler. Ödemiş Ovası, M.Ö. VIII. Yüzyılın ortalarında Lydia Heraklid sülalesi krallarının hegemonyası altındaydı. Daha sonra Lydia’daki Mermnad sülalesinin kurucusu olan kral Gyges’in yönetimine girdi. Ovanın M.Ö. 648’deki Kimmer istilasından etkilenmiş olduğu tahmin edilmektedir.

Ödemiş ovası Lydia halkınca yoğun biçimde iskan edildi. Ödemiş Ovası’ndaki Hypaipa (Datbey-Günlüce) kenti kök boyaları ve dokumaları ile tanınmıştı. Bozdağ’dan elde edilen safran parfümü Lydia dışına satılırdı. Lidyalılar bu ovada koyun, keçi ve atlar besledi. Bu atlara dayalı uzun mızraklı süvarileri ile tüm eski dünyaya dehşet saçtılar.

M.Ö. 546’da doğudan gelen Persler, Ödemiş Ovası’nı ele geçirdi. Pers Kralı Kyros, Dioshieron (Christoupolis, Pyrgion, Birgi) kentine geldi. Burada Persler için kutsal alan yaptırdı. M.Ö. 499’da Perslere isyan eden İonlar, Ödemiş Ovası’ndan geçip, Bozdağ’ı aşıp, Sardes’e ulaştılar. Bozdağ’ı aşan Ephesos-Sardes yolu İonlar’ın baskınından sonra önem kazandı. Persler, Bozdağ’da (Tmolos) dağ geçidini korumak için beyaz mermerden bir karakol yeri yaptırdılar. Pers kralı I.Artakhsatra, Hypaipa’da ulusal Pers kültürünü simgeleyen ‘’Anahita’’ mabedini yaptırdı. Hypaiapa’da ‘’İrani Lydien’’ denilen ve kabul ettikleri yeni mezhepten dolayı bu adla tanınan bir topluluk oluştu.

Ödemiş Ovası M.Ö. 334’de Makedonya Kralı İskender’in eline geçti. Bu Helenistik krallığın Halikarnasos’u (Bodrum) kuşatan ordusunun bir kısmı General Parmenion yönetiminde Messogis (Aydın) dağlarını ve Ödemiş Ovası’nı geçerek Sardes’e vardı. Helenistik dönemde Ödemiş Ovası; M.Ö. 323’de Antigonos, daha sonra Trakya satrapı Lysimakhos, M.Ö. 281’den sonra Helenistik Selevkos Krallığı, M.Ö. 229’da Helenistik Pergamon (Bergama) krallığı ve daha sonra Selevkoslar’dan Achaios’un egemenliğine geçti.

M.Ö. 133’de Ödemiş Ovası’nda Roma egemenliği başladı. M.Ö. I. Yüzyılda Kilbianos denilen yukarı Küçük Menderes Ovası Ephesos kentine bağlı bir bölge durumuna geldi. Pontus kralı VI. Mitridat M.Ö. 88’den, M.Ö. 85’e kadar Ödemiş Ovası’nı Romalılardan aldı.

M.S.17’de olan büyük depremden Ödemiş Ovası’ndaki yerleşimler de etkilendiler. M.S. 26’da Agustus adına Asya’da yapılacak eyalet tapınağına sahip olmak için Roma’ya kurul gönderen on bir kentin içinde Hypaipa da (Günlüce) vardı. Buna rağmen Hypaipalılar, Persler’in Anaitis (Anahita) mabedine saygı gösterip, Romalılara kin beslediler.

M.S. II. Yüzyılda Persli Artemis (Anaitis) kültürü çok önemli bir duruma geldi. M.S. II yüzyılın ortalarında Asya eyaletinde görülen deprem ve M.S. 165’de Babilonya’dan gelen yıkıcı bir hastalık Ödemiş Ovası’ndaki canlılar için tehlikeler yarattı.

Roma döneminde Ödemiş yöresinin ün salan en büyük zenginliği kozmetik ve boya sanayiinin yanında, eczacılıkta da kullanılan kaliteli Zencefre (Civa) madenleri idi. Sülüğen de denilen bu civa cevheri önemli dış satım ürünleri arasındaydı. Bozdağ bağcılığı Romalılar döneminde imparator emirnamesi ile korunmaya çalışıldı.

M.S. 395.’den sonra Ödemiş Ovası Bizans İmparatorluğu’nun Thracessien Theme’si içinde kaldı. Ovadaki Pyrgion (Birgi), Hypaipa (Günlüce), Nikaia (Türkönü) gibi kentlerde piskoposluklar kurulup, Ephesos metropolitine bağlandı. XII. yüzyılda Pyrgion (Birgi) ve Hypaipa (Günlüce) metropolitlik (başpiskopos) merkezleri oldu.

1071 Malazgirt muharebesinden sonra Türkler Ödemiş Ovası’na egemen oldular. Ancak 1098’de Bizans yöreyi geri aldı. Türkmen akıncıları zaman zaman Ödemiş Ovası’na girdilerse de Bizans’ın direnmesi karşısında bu akınlar hiçbir zaman kalıcı olamadı. Germiyanoğulları’nın Subaşısı Aydınoğlu Mehmet Bey, 1304’de Türkmenler’den oluşan savaşçıları ile yukarı Küçük Menderes havzasına girdi. Pyrgion’daki Katalan ordusunun çekilmesinden sonra Bizans kent ve kalelerini almaya başladı. Birgi merkez olmak üzere 1308’de Aydınoğulları Beyliği’nin kurucusu oldu. 1333’de ünlü Arap gezgini İbni Battuta Birgi’ye gelmiş, Aydınoğlu Mehmet Bey’in Bozdağ’daki yaylağı, Birgi’deki sarayı, Birgi medresesini ve yapılan gösteriyi anlatmıştır.

1390’da Aydınoğulları Beyliği’ne son veren Osmanlı Sultanı Yıldırım Beyazıt ordusu ile Birgi’ye kadar gelmiş, Bozdağ’ı aşarak Sard’a gitmişti. 1402’de Aydınoğulları eski topraklarına yeniden sahip oldu. 1403 kışını Tire’de geçiren Timur Han’ın askerleri Ödemiş Ovası’nda güvenlikten eser bırakmadı.

1406’dan 1426’ya kadar Ödemiş yöresi Osmanlılar ile Aydınoğlu Cüneyt Bey arasında el değiştirdi. Osmanlı Sultanı II. Murad 1426’da Ödemiş Ovasına egemen olarak Tire sancak Beyliğine bağladı ve 1443’de yöreyi kendine yıllık ödenek olarak ayırdı.

Sultan II. Selim’in hocası Birgili Ataullah Efendi, Birgi’de bir medrese yaptırarak devrin ünlü bilgini Mehmet Efendi’yi 1563’de buraya gönderdi. İmam-ı Birgivi Mehmet Efendi 1573’de taun hastalığından ölünceye dek bu medresede dersler verdi.

Osmanlı Sultanı III. Murad’ın hocası ve 70 kadar eseri olan Birgili İbrahim Efendi, Birgi’de taun hastalığının çıkması üzerine Bozdağ’a kaçtıysa da orada aynı hastalıktan ölerek Bozdağ Tekkesi’ne gömüldü.

1624’de Birgili bir tımar sipahi olan Cennetkarıoğlu yukarı Küçük Menderes havzası halkından söz alarak ayaklanmış, 1625’de Denizli sınırında yakalanarak Birgi’de kazığa oturtulmuştur.

XVII. yüzyılda Ödemiş yöresine gelen gezgin Evliya Çelebi; Birgi Şehri, Bozdağ Yaylası, Erbain Dağı, Gölcük, Gülşen kazası (Kiraz), Balyambolu (Beydağ) Kazası, Tasahorya, Beyköy ve Bey-Yaylağı’ndan söz ederek bu yüzyıldaki durumlarını anlatmıştır.

1684’de Ötemiş Türkmen Oymağının yerleşik duruma getirilmesi ile Ödemiş kentinin temelleri atılmış oldu. XVIII. yüzyılda Ödemiş Ovası, merkezi Aydıngüzelhisarı olan Aydın Livası’na bağlıydı. Atçalı Kel Mehmet Efe’nin kuvvetleri Ödemiş’e egemen oldularsa da 1829’da Yetim Mehmed Ağa tarafından geri alındı. 1832-1834 yılları arasında Ödemiş ve yöresi Mısır Seraskerliği’nin hükmü altında kaldı. 1867’de çıkarılan Vilayetler İdaresi Kanunu ile Keles (1948’de Ödemiş’ten ayrılarak ilçe oldu.), Bayrambolu (Beydağ, 1987’de Ödemiş’ten ayrılarak ilçe oldu.) ve Birgi bucak durumuna getirilerek Ödemiş kazasına bağlandı. 1877 Osmanlı-Rus Savaşı başında genel af çıkarılınca yöredeki zeybeklerin önemli kısmı savaşa katıldılar. XIX. yüzyılın yöredeki en tanınmış efeleri Çakırcalı Mehmed ve Kamalı Mustafa’dır. 1 Haziran 1919’da Ödemiş’in Yunanlılar tarafından işgali üzerine ovada efe, zeybekler ve halk yeni cepheler oluşturdular. Bozdağ’da Postlu Mestan Efe, Kaymakçı’da Gökçen Hüseyin Efe, Çaylı’da Keleş Mehmed Efe, Köseler’de Ömer Çavuş Efe, Halkapınar’da Mursallı İsmail Efe, Bademli de Kör Bayram Efe açılan cephelerde Yunanlılara bir yıla yakın önemli kayıplar verdirdiler.

Zamanla gerilla tipi yıpratma muharebelerinin yerini düzenli ve disiplinli Türk ordusunun muharebeleri aldı. 30 Ağustos 1922’deki Büyük Zafer’den sonra Yunanlılar 3 Eylül 1922’de Ödemiş’i terk ettiler. 1919-1922 yılları arasında Yunan işgalini yaşamış olan Ödemiş kasabası, savaşın getirmiş olduğu yokluk, sefalet ve yıkımı bir arada görmüştür. 1923 yılında Cumhuriyet ilan edildiğinde bir Ortaçağ kasabasından farksız bir görünümde olan Ödemiş'in nüfusu 14.227 idi.

Kasabanın konumu güneybatıdan kuzeydoğuya hafifçe yükselen bir arazide Meyhane Boğazı denen mihverin etrafında kuzeyden başlayarak, güneye doğru genişleyen üçgen tarzında idi. Üçgenin tepe noktasında 3 Eylül’de Ödemiş’i terk etmiş Rumların kurdukları mamur mahalleler, güneye doğru taban kısmında ise yerli Türk mahalleleri yer alıyordu. Güneyde İngilizlerin yaptığı klasik demiryolu istasyonu binası bulunuyordu. Rum ve Ermeniler tarafından özenle yapılmış kiliseler Cumhuriyet'in ilk yıllarında terk edilmiş haldeydi. Kasabanın merkezinde Büyük Camii, Arduvanlı Camii ve Yeni Camii vardı.

Cumhuriyet dönemi, Ödemiş'in çağdaş bir kentin oluşumu yönünde önemli hamlelerin atıldığı bir sürecin başlangıcı olmuştur. Hiç şüphesiz modern Ödemiş'in oluşumunda Cumhuriyet dönemi belediye başkanlarının ayrı bir yeri vardır. Özellikle Mustafa Şevket Bengisu'nun belediye başkanlığında Ödemiş inanılmaz bir kabuk değiştirdi.

Kasabada ilk büyük adımlar, Yunan işgalinden darbe almış her yerleşim yeri gibi imar alanında kendini gösterdi. Cumhuriyet'in ilanından 1927 yılına kadar olan zaman dilimi içerisinde Ödemiş'te 131 lira değerinde 26 ev, 130 bin lira değerinde 60 dükkan, 60 bin lira değerinde 2 fabrika ve bir okul inşa edilmiştir. 1927'den sonra kasabanın ilk imar planı Macar mühendislere çizdirilirken, sokaklar genişletiliyor, caddeler açılıyor, şehir içindeki mezarlıklar kaldırılıyor, yer yer yeni inşaatlar göze çarpıyordu. Kasabanın su ve elektrik sorunları da 1930'lu yılların ortalarında çözüme kavuşturuldu.

Cumhuriyet idaresinin aldığı tedbirlerle, Ödemiş 19. yüzyılda olduğu gibi eşkıyalık yatağı konumundan çıkarılmış, İzmir Vilayetinin en huzurlu kentlerinden biri haline gelmiştir. Kuşkusuz böyle bir tablonun ortaya çıkmasında eğitim sorunlarının çözülmesi yolunda atılan adımların büyük etkisi vardı. Cumhuriyetin ilk yıllarında modern tarzda eğitim veren Zafer, İstiklal, İnönü, Üç Eylül Mektepleri bu yolda atılan adımların ilk meyveleri idi. Kimsesiz fakir çocukların eğitimi için düşünülen Yatı Mektebi ise İzmir Vilayetinde ilk kez Ödemiş’te 1928 yılında açılarak eğitim ve öğretime başlamıştır. Bunun dışında Ödemiş Kazasının büyüklüğü göz önünde bulundurularak İzmir'den sonra ilk ortaokul da 1932 yılında Ödemiş'te faaliyete geçmiştir. 1930'lu yıllardan itibaren Ödemiş'in eğitim ve kültür yaşamına damgasını vuran okul kentin adeta kültür mabedi haline gelmiştir. Ödemiş'te okullara devam edemeyen kız çocukları için 1942 yılında Akşam Kız Sanat Okulu açılırken, 1944'de de Erkek Sanat Okulu eğitim ve öğretime başlamıştır. Ödemiş, cumhuriyetin ilk yıllarında İzmir Vilayetinin diğer kazaları göz önünde bulundurulduğunda hatırı sayılır oranda eğitim ve öğretim kurumuna sahip bulunuyordu.

Cumhuriyetin ilk yıllarında halk eğitimine yönelik Millet Mektepleri, Halk Okuma Odaları, sosyal, kültürel ve ekonomik içerikli onlarca kurs dikkat çekiyordu. Kentin önemli kültür kurumlarından olan Türk Ocağı da cumhuriyetin ilk yıllarında oluşturduğu tiyatro ve sinemayla Ödemiş'te sanat ve kültürel yaşama canlılık kazandırmıştır. Ödemiş'e ayrı bir güzellik kazandıran Ocak Bahçesi de 17 Mayıs 1928'de tamamlanarak hizmete girmişti. Bahçe ve burada gerçekleştirilen etkinlikler Ödemiş'in eğlence yaşamına ayrı bir soluk, ayrı bir heyecan kazandırmıştır.

Ödemiş'in Cumhuriyet'in ilk yıllarında tek spor sahası Türk Ocağı tarafından oluşturulurken, ilk spor kulübü olan Altınova da 1923'te kurulmuştur. Altınova'nın ardından 1928’de Küçük Menderes, 1930 yılında da Yıldırım Spor faaliyete geçmiştir. 1930'larda Ödemiş'te üç tane spor kulübü gençliği spor aktivitelerine yönlendiriyordu.

Ödemiş'te 1930'lu yıllara damgasını vurmuş diğer önemli kurum da Halkevi idi. Ödemiş Halkevi 1934 yılında kurularak faaliyetlerine başladı. Halkevi sineması, baloları, çaylı dansları, müsamereleri, temsil şölenleri, sergileri, gezileri, konser ve konferanslarıyla 1930 ve 1940'lı yıllarda Ödemiş'in sosyal ve kültürel yaşamında ayrı bir yere sahip olmuştur. 1930'lu yıllar Ödemiş'te ilk sinemanın açıldığı, ilk derginin yayınlandığı uzun soluklu bir dönemin habercisi olmuştur.

Cumhuriyet idaresi Ödemiş'te çağdaşlaşma yolunda pek çok yeniliğe imza atarken, toplumsal yaşamı güçlendirecek çabalar da bu dönemde gözle görülecek bir şekilde artmıştır. Türk Ocağı ve Halk Evi kültürel sahada Ödemiş'in gelişmesine büyük katkılar sağlarken, Tayyare Cemiyeti, Hilal-i Ahmer'le birlikte Himaye-i Etfal Cemiyeti de yoksul ve kimsesiz çocukları koruma yönündeki faaliyetleriyle Cumhuriyet'in ilk yıllarında Ödemiş'te iz bırakan kurumlar olmuştur.

Kategori Genel
Salı, 29 Ekim 2019 00:44

Coğrafi Konum ve Ulaşım

COĞRAFİ KONUM

Ödemiş, Ege Bölgesi’nde İzmir iline 113 km uzaklıkta bir ilçedir. Denizden yüksekliği 123 metredir. Küçük Menderes havzasının sulak ve bereketli toprakları üzerinde yer alır.

Küçük Menderes Ovası’nda kurulmuş olup komşuları, Doğuda Kiraz, Beydağ; Batıda Turgutlu, Bayındır; Güney Batıda Tire, kuzeyde Manisa ili Salihli ilçesi, Güneyde Aydın’dır.

ULAŞIM

Karayolu ve demiryolu ile ulaşım sağlanmaktadır.

İlçe merkezinden ve İzmir otogarından sabah 05:00'ten akşam 21:00’e kadar yarım saat ara ile karşılıklı otobüs seferleri düzenlenmektedir. Ayrıca ilçe merkezinden Alaşehir-Salihli-Selçuk-Kuşadası’na karşılıklı seferler vardır. Ödemiş-Torbalı-İzmir demiryolu hattından günde 5 kez karşılıklı seferler düzenlenmektedir.

Ayrıca İzmir Adnan Menderes Havalimanı’na havaalanı içinden geçen demiryolu ya da karayolu aracılığıyla ulaşılabilmektedir.

Kategori Genel
Pazartesi, 28 Ekim 2019 23:37

Tarım

TARIM ALANLARI

İlçemizin yüz ölçümü 1082.6 km2’dir. Bu alanın 335,23 km2’lik kısmı yani %30,96’sı tarım alanıdır. İlçemizin 2018 yılıtarım alanlarının dağılımıkullanım amaçlarına göre incelendiğinde %49,71’lik pay ile Tahıllar ve Diğer Bitkisel Ürünlerin üretimine yönelik alanın ilk sırada yer aldığıgörülmektedir. %30,86 ile ikinci sırada Meyveler, İçecek ve Baharat Bitkileri alanıgelmektedir. Üçüncüsırada ise %18,30 ile sebze alanıbulunmaktadır.

İlçenin 2004 yılından bugüne tarım alanları dağılımıincelendiğinde en büyük kaybın (-%27,77) 2011 yılında yaşandığıgörülmektedir. Ancak bu durum, bir dönem birden fazla ekim yapılan arazilerin ekim sayısı kadar tarım alanlarına dahil edilmesinden kaynaklanmaktadır. 2011 yılından itibaren bu uygulama kaldırılmıştır.

İzmir İli ilçeleri arasında en geniştarım arazilerine sahip ikinci ilçe konumunda olan ilçemizin tarımsal alanıİzmir İli tarımsal amaçlıalanlarının %10,16’lık kısmınıoluşturmaktadır. Alanların kullanım amaçlarına göre İzmir ile kıyaslanması sonucunda Meyveler, İçecek ve Baharat Bitkileri Alanı%7, Sebze Alanı%16, Süs Bitkileri Alanı%23, Tahıllar ve Diğer Bitkisel Ürünlerin Alanı%12’si kadar olduğu görülmektedir.

2016-2018 yılları arasındaki toplam tarım alanlarındaki değişim incelendiğinde ilçemizin tarım alanlarındaki daralmanın ülke geneline oranla daha düşük ancak İzmir geneline oranla daha yüksek olduğu görülmektedir.

TAHILLAR VE DİĞER BİTKİSEL ÜRÜNLERİN ÜRETİMİ

İlçemizde bu grupta ağırlıklıolarak kaba yem ürünleri ilk sıralarda yer almaktadır. İlçemizin en önemli geçim kaynaklarından olan Hayvancılığın gelişimi ile beraber kaba yem ürünleri üretimi de artmaktadır.

En yüksek miktarda üretimi yapılan ürün Silajlık Mısırdır. 2018 yılında üretilen 1.022.690 ton Silajlık Mısır İzmir geneli üretimin %34’ü, ülke geneli üretiminin ise %4’ükadardır. Silajlık Mısır üretim miktarı2014 yılına göre %22 oranında artışgöstermiştir.

Silajlık Mısırdan sonra ikinci sırada Patates gelmektedir. Patates üretimi ile ilçemiz İzmir ili üretiminin %84’lük kısmını, ülke geneli üretimin ise %6’lık kısmınıkarşılamaktadır. Patates üretimi 2014 yılına göre %12 oranında azalmıştır.

İlçemizin üçüncüsıradaki ürünü ise Yem Şalgamıdır. Yem Şalgamı üretimimiz İzmir İli üretiminin %52’si, ülke geneli üretimin ise %27’si kadardır. Yem Şalgamının kaba yem olarak kullanımıülkemizde henüz yeterince yaygınlaşmamıştır. Silajlık Mısır veriminin yüksek olmasıve devlet destekleri de tercih edilirliğini olumsuz etkilemektedir. Yem Şalgamı üretimi 2014 yılına göre %11 oranında düşüş göstermiştir.

Ülke genelinde silajlık mısır üretiminde ilk sırada İzmir ili yer almaktadır. Ödemiş’teki üretim miktarıdahil ülke genelindeki üretimin %12,75’lik kısmı İzmir’de gerçekleştirilmektedir. İlçemiz ise 1.022.690 tonluk üretim ve %4,41’lik pay ile 6.sırada yer almaktadır. Hayvancılığın yaygınlaşmasıile birlikte Silajlık Mısır üretimi de artmaktadır. 2014 yılına göre 2018 yılında %22’lik bir artış gerçekleşmiştir.

Ülke genelinde patates üretiminde ilk sırada Niğde ili yer almaktadır. İlçemiz ise 278.638 tonluk üretim ve %6,12’lik pay ile 4 ilin ardından 5.sırada yer almaktadır. 2014 yılına göre 2018 yılında %12’lik bir düşüşyaşanmıştır.

Ülke genelinde yem şalgamı üretiminde ilk sırada ilçemiz bulunmaktadır. Ülke genelinde üretilen yem şalgamının %51’i İzmir’de, %27’si ilçemizde üretilmektedir. 2014 yılına göre 2018 yılında yem şalgamıüretimi ülke genelinde %7, ilçemizde ise %11 oranında düşmüştür. Yem Şalgamı ağırlıklıolarak ara ürün kullanılmaktadır.

MEYVELER İÇECEK VE BAHARAT BİTKİLERİ ÜRETİMİ

İlçemizde bu grupta en yüksek miktarda üretimi yapılan ürün Yaşİncir’dir. İlçemizin en önemli gelir kaynaklarındandır. Ödemiş’te üretilen İncir miktarıİzmir İli üretiminin %15’i, ülke geneli üretiminin ise %2’si kadardır. İncir üretim miktarı2014 yılına göre %36 oranında artışgöstermiştir.  Buna karşılık incir üretim alanlarında (15.000 dekar) herhangi bir değişiklik olmamıştır.

İncirden sonra ikinci sırada Kestane gelmektedir. Kestane üretimi ile ilçemiz İzmir ili üretiminin %56’lık kısmını, ülke geneli üretimin ise %10’lluk kısmınıkarşılamaktadır. Kestane üretimi 2014 yılına göre %48 oranında artmıştır. İncir gibi kestane üretim alanlarında (10.000 dekar) da herhangi bir değişiklik bulunmamaktadır.

İlçemizin üçüncüsıradaki ürünüise Erik’tir. Erik üretimimiz İzmir İli üretiminin %37’si, ülke geneli üretimin ise %1,4’ükadardır. 2014 yılına göre Erik üretim miktarı%14 artmışolmasına karşılık üretim alanlarında %43 daralma gerçekleşmiştir.

Ülke geneli Yaş İncir üretiminde %61’lik oranla ilk sırada Aydın İli yer almaktadır. Ödemiş İlçesi 6.795 ton üretim miktarıile Mersin’in ardından %2,22’lik üretim oranıyla beşinci sırada bulunmaktadır. Ülke genelinde yaşincir üretimindeki %2’lik artışa karşılık ilçemizde %36,5’lik bir üretim artışı sağlanmıştır.

Ülke geneli kestane üretiminde %41’lik oranla ilk sırada Aydın İli yer almaktadır. Ödemişİlçesi 6.470 ton üretim miktarıile Aydın’ın ardından %10’luk üretim oranıyla ikinci sırada bulunmaktadır. Ülke genelinde kestane üretimindeki %0,29’luk düşüşe karşılık ilçemizde %48’lik bir üretim artışı sağlanmıştır.

Ülke geneli erik üretiminde %18’lik oranla ilk sırada Mersin İli yer almaktadır. Ödemişİlçesi 4.260 ton üretim miktarı ve %1,43’lük üretim oranıyla 19. sırada bulunmaktadır. 2014 yılına göre Ülke genelinde %12 oranında artan erik üretimi ilçemizde de %14 artmıştır.

Ülke geneli kiraz üretiminde %11’lik oranla ilk sırada Konya İli yer almaktadır. Ödemişİlçesi 4.200 ton üretim miktarıve %0,65’lik üretim oranıyla 28. sırada bulunmaktadır. 2014 yılına göre Ülke genelinde %43 oranında artan kiraz üretimi ilçemizde herhangi bir değişiklik göstermemiştir.

Ülke geneli Trabzon Hurması üretiminde %19’luk oranla ilk sırada Adana İli yer almaktadır. Ödemiş İlçesi 3.760 ton üretim miktarıve %8,06’lık üretim oranıyla 4. sırada bulunmaktadır. 2014 yılına göre Ülke genelinde %39 oranında artan Trabzon Hurmasıüretimi ilçemizde herhangi bir değişiklik göstermemiştir.

Ülke geneli Yağlık Zeytin üretiminde %15’lik payla ilk sırada Aydın İli yer almaktadır. Ödemişİlçesi 2.369 ton üretim miktarıve %0,22’lik üretim oranıyla 20. sırada bulunmaktadır. İlçemiz yağlık Zeytin üretimi 2014 yılına göre %76,77 azalmışve 14. Sıradan 20. Sıraya düşmüştür. Yağlık Zeytin üretimi 2018 yılında 2014 yılına göre ülke genelinde %19, İzmir’de %69 oranında gerilemiştir.

SEBZE ÜRETİMİ

 

İlçemiz sebze ürünleri üretiminde ilk sırada 78.000 ton üretim ile Karpuz yer almaktadır. İkinci sırada 49.971 ton üretim ile Sofralık Domates, üçüncüsırada 20.242 ton ile Turşuluk Hıyar bulunmaktadır.

İlçemiz Karpuz üretimi İzmir İli üretiminin %52’si, ülke geneli üretiminin ise %2’si kadardır. Sofralık Domates üretiminde il geneli üretimin %24’ü gerçekleştirilirken ülke geneli üretimin %0,6’sı yapılmaktadır. Turşuluk Hıyar üretiminde ise il geneli üretimin %59’u, ülke geneli üretimin %14’ü karşılanmaktadır. 2018 yılında 2014 yılı üretimine göre ilçemizin Karpuz üretimi %20, İzmir İli üretimi %37 oranında düşerken ülke geneli üretim %4 artmıştır. Sofralık Domates üretiminde ilçemiz üretimi %113 artarken İzmir ili üretimi %13 düşüşgöstermiş, ülke genelinde ise %6’lık artış sağlanmıştır. Sebze ürünleri arasında üçüncüsırada yer alan Turşuluk Hıyar üretimi ise ilçemizde %26 artmış, İzmir ilinde %14 düşmüş, ülke genelinde ise %2’lik minimal bir artışgerçekleşmiştir.

Ülkemizin karpuz üretiminde ilk sırada %25’lik payla Adana ili bulunmaktadır. İlçemiz ise 78.000 tonluk üretim ile 13. Sırada bulunmakta ve ülke geneli üretimin %2’lik kısmını karşılamaktadır. İlçemizin karpuz üretimi 2014 yılına göre 2018 yılında %20 oranında düşerken, ülke geneli üretim ise %4 oranında artmıştır.

Ülkemizin sofralık domates üretiminde ilk sırada %30’luk payla Antalya ili bulunmaktadır. İlçemiz ise 49.971 tonluk üretim ile ülke geneli üretimin %0,6’lIk kısmınıkarşılamaktadır. İlçemizin sofralık domates üretimi 2014 yılına göre 2018 yılında %113 oranında artarken, ülke geneli üretim ise %6,05 oranında artış göstermiştir.

Ülkemizin turşuluk hıyar üretiminde ilk sırada %20’lik payla Afyonkarahisar ili bulunmaktadır. İlçemiz ise 20.242 tonluk üretim ile ülke geneli üretimin %14’lük kısmınıkarşılayarak 3.sırada yer almaktadır. İlçemizin turşuluk hıyar üretimi 2014 yılına göre 2018 yılında %26 oranında artarken, ülke geneli üretim ise %2 oranında artış göstermiştir.

Ülkemizin taze fasulye üretiminde ilk sırada %12’lik payla Antalya ili bulunmaktadır. İlçemiz ise 12.528 tonluk üretim ile ülke geneli üretimin %2’lik kısmınıkarşılamaktadır. İlçemizin taze fasulye üretimi 2014 yılına göre 2018 yılında %4 oranında artarken, ülke geneli üretim ise %9 oranında düşüşgöstermiştir.

SÜS BİTKİLERİ ÜRETİMİ

Ülkemizin dış mekan süs bitkileri üretiminde ilk sırada İzmir yer almaktadır ve ülke geneli üretiminin %28’lik kısmınıkarşılamaktadır. Yıllara göre üretim miktarıincelendiğinde 2014 yılına göre 2018 yılında %55’lik bir artışsağlandığıgörülmektedir. İlçemiz ise yaptığıüretim ile ülke geneli üretimde %11’lik bir paya sahiptir. 2014 yılından günümüze üretim miktarı aynı seviyelerde seyretmektedir.

Kategori Genel
Pazartesi, 28 Ekim 2019 22:25

Demografik Yapı

NÜFUS

Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemine göre ilçenin 2018 yılı sonu nüfusu 132.511’dir. Nüfusun 66.521 kişi ile %50,20’lik kısmı kadın, 65.990 kişi ile %49,80’lik kısmı erkektir. İzmir ili nüfusunun %3,07’lik kısmı Ödemiş İlçesinde bulunmaktadır. Nüfus yoğunluğu olarak 11. sırada yer almaktadır.

İlçenin son dört yıllık nüfus değişimi incelendiğinde 2016 yılında 2015 yılına göre %0,23 düşüş yaşanırken 2017 yılında nüfus 2016 yılına göre %0,39, 2018 yılında ise 2017 yılına göre %0,20 artmıştır.

Nüfusun yaş dağılımı incelendiğinde 10.391 kişi % 7,84’lÜk oranla 35-39 yaş aralığı ilk sırada yer almaktadır.

GÖÇ

Ödemiş ilçesi nüfusuna kayıtlı toplam 157.104 kişi bulunmaktadır. Bu nüfusun %87,83’lük kısmı İzmir ili sınırları içerisinde yaşamaktadır. İzmir’i %2,69 ile İstanbul, %1,55 ile Aydın izlemektedir. İlçe nüfusuna kayıtlı kişilerin %12,17’lik kısmı farklı illerde yaşamaktadır. İkametgahı ilçemizde bulunanların nüfusa kayıtlı oldukları illere göre dağılımı değerlendirildiğinde toplam sayı 132.358’dir. TUİK 2018 verilerine göre ilçemizde ikamet eden kişi sayısı ise 132.511’dir. Aradaki 153 kişilik fark ülkemiz nüfusuna kayıtlı olmayanlardan ileri gelmektedir. İkametgahı Ödemiş’te olup farklı il nüfusuna kayıtlı kişiler incelendiğinde Manisa %1,02 ile ilk sırada yer almaktadır. Manisa’yı %0,99 ile Mardin, %0,51 ile Aydın izlemektedir. İlçemizde ikamet eden nüfusun %11,67’si farklı illerin nüfusuna kayıtlıdır.

EĞİTİM

OKURYAZARLIK

İlçemizin okuryazarlık oranı2018 yılında %97,76’dır. Bu oran ülke geneline göre  %1,57 daha yüksek, İzmir İline göre ise %0,18 düşük seviyelerdedir. Kadınların okuryazarlık oranlarıErkek nüfusun okuryazarlık oranının %0,68 altındadır. Erkeklerin okuryazarlık oranıülke geneli ile aynıseviyelerde seyrederken İzmir’e göre %0,03 yüksektir. Kadınlarda ise ülke geneline göre okuryazarlık oranı %1,57 yüksek iken İzmir’e göre %0,21 oranında düşüktür.

EĞİTİM DÜZEYİ

İlçemizin 14 yaş üstü nüfusunun eğitim durumu incelendiğinde 2018 yılı verilerine göre en yüksek oranın %39,78 ile İlkokul mezunlarıolduğu görülmektedir. Bu eğitim durumunda yer alan nüfusun ağırlıklıyaşaralığıise %77’lik oran ile 45 yaşüstüdür. İkinci sırada yer alan eğitim grubu ise %14,45 ile Lise ve Dengi Meslek Okullarıdır. Bu eğitim durumunda ise ağırlıklıyaşgrubu %34 ile 30-44 yaşaralığıdır. Yüksekokul veya Fakülte mezunları ise %11,01’lik bir oranla 5. sırada yer almaktadır.

Yüksekokul veya Fakülte ve üstü mezunu oranı; hem İzmir hem de ülke geneli oranının altındadır. Bu oran ilçemizde %11,87 iken ülke genelinde %17,37, İzmir’de ise %21,09’dur. İlçemiz özellikle eğitimli nüfus açısından göçveren bir ilçedir.

Kadın

İlçemiz kadın nüfusunun okur-yazarlık oranı%98,17’dir. Ağırlıklıeğitim düzeyi %20,90 ile ilkokuldur. Lise ve dengi meslek okulu mezuniyet oranı %6,48 ile ikinci sırada yer almaktadır. Yüksekokul veya Fakülte mezuniyet oranı ise %5,29 ile dördüncü sırada yer almaktadır.

Kadınların Yüksekokul veya Fakülte ve üstü mezuniyet oranı ilçemizde %5,64 iken İzmir’de %10,35, ülke genelinde ise %7,98’dir.

Erkek

İlçemiz erkek nüfusunun okur-yazarlık oranı%99,49’dur. Ağırlıklıeğitim düzeyi %18,87 ile ilkokuldur. Lise ve dengi meslek okulu mezuniyet oranı %7,97 ile ikinci sırada yer almaktadır. Yüksekokul veya Fakülte mezuniyet oranı ise %5,72 ile beşinci sırada yer almaktadır.

Erkeklerin Yüksekokul veya Fakülte ve üstü mezuniyet oranı ilçemizde %6,23 iken İzmir’de %10,73, ülke genelinde ise %9,39’dur.

MEDENİ DURUM

İlçede 15 yaş üstü nüfusun %66,34’lük kısmı evlidir. 2018 yılı sonunda boşanmış nüfus %4 seviyesindedir.

15-19 yaş arası evliliklere bakıldığında evli kadınların erkeklerden 9 kat daha fazla olduğu görülmektedir. 20-24 yaş aralığında bu oran 3,5 kat, 25-29 aralığında ise 1,57 kattır.

Boşanmış nüfusun ağırlıklı yaş aralığı %14,52 ile 40-44 yaş aralığıdır.

Ödemiş ilçesinin son beş yıllık medeni durum değişimleri değerlendirildiğinde erkek nüfus boşanma sayısının 2015 yılında 2014 yılına göre %20 oranında arttığı; bu oranın İzmir (%5,75) ve ülke (%5,95) genelinin çok üzerinde olduğu görülmektedir. Kadınlarda ise bu dönemde artış %6 olarak gerçekleşmiştir.

 

Kategori Genel

TÜRKÇETÜRKÇE|ENGLISHENGLISH


tobblogo

ETKİNLİK TAKVİMİ

« Ekim 2019 »
Pzt Sal Çrş Per Cum Cmt Paz
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

iso9001

BiZE ULAŞIN

Saraçoğlu Caddesi Atasoy İşhanı No: 3/210   Ödemiş / İZMİR

Telefon: +90 232 545 13 78
Faks: +90 232 545 24 38

JoomShaper